Własność publiczna - definicja

Własność publiczna – służy zabezpieczeniu i realizacji interesu publicznego (użyteczności publicznej). Jej podmiotami jest państwo (własność państwowa) lub jednostka samorządu terytorialnego – gmina, powiat, województwo (własność komunalna). W zakresie gospodarki nieruchomościami – gospodarowanie prawem własności do nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego odbywa się z uwzględnieniem ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Hasła kluczowe:

Własność - definicja

Własność – Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), art. 140. - W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

 

Hasła kluczowe:

własność, prawo własności, rozporządzanie rzeczą, uprawnienia właściciela rzeczy

Własność prywatna - definicja

Własność prywatna – służy zabezpieczeniu i realizacji interesu indywidualnego; jej podmiotami są podmioty prawa cywilnego – osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną. W zakresie własności nieruchomości – gospodarowanie tym prawem odbywa się na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

 

Hasła kluczowe:

gospodarowanie nieruchomościami, interes indywidualny, własność prywatna, definicja

Roszczenie windykacyjne - definicja

Roszczenie windykacyjne (rei vindicatio) – Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), art.  222. § 1. - Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.

 

Hasła kluczowe:

rei vindicatio, roszczenie o wydanie rzeczy, roszczenie windykacyjne, definicja

Przynależność - definicja

Przynależność – Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), art. 51-52. - Przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi. Nie może być przynależnością rzecz nie należąca do właściciela rzeczy głównej. Przynależność nie traci tego charakteru przez przemijające pozbawienie jej faktycznego związku z rzeczą główną.

Precarium (władztwo prekaryjne) - definicja

Precarium (władztwo prekaryjne) – powstaje, gdy jedna osoba chce wyświadczyć drugiej przysługę, kierując się grzecznością lub względami humanitarnymi, oddając rzecz do używania. Jego istota polega na odwołalności oraz na tym, że dający i biorący rzecz do użytku nie są związani węzłem prawnym; prekarzysta nie korzysta z ochrony i nie może zasiedzieć rzeczy.

 

Hasła kluczowe:

precarium, władztwo prekaryjne, definicja

Prawo sąsiedzkie - definicja

Prawo sąsiedzkie – zespół norm określających uprawnienia i obowiązki właściciela nieruchomości w stosunkach sąsiedzkich. Jego trzon stanowią artykuły 143-154 Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 1964 r.16, poz. 93 ze zm.). Wyróżnia się:

Prawo rzeczowe - definicja

Prawo rzeczowe – to zespół przepisów prawa cywilnego, które normują powstanie, treść, zmianę i ustanie prawa własności oraz innych form korzystania z rzeczy, czyli praw rzeczowych w znaczeniu podmiotowym; to takie prawo cywilne, które ma dwie łącznie cechy: dotyczy rzeczy i jest prawem bezwzględnym.

 

Hasła kluczowe:

prawo rzeczowe, definicja, zmiana i ustanie prawa własności

Posiadanie - definicja

Posiadanie – Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), art. 336. - Posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

Hasła kluczowe:

posiadanie, definicja

Nabycie pochodne - definicja

Nabycie pochodne – istnieje zależność pomiędzy prawem własności zbywcy i nabywcy: prawo przechodzi na nabywcę w takim samym zakresie, w jakim przysługiwało zbywcy, według zasady nemo plus iuris ad alium transferre potest quam ipse habet (nikt nie może przenieść więcej praw, niż sam posiada) – pozostają zatem w mocy obciążenia rzeczy. Przykłady nabycia pochodnego: przeniesienie własności, spadkobranie.

Hasła kluczowe:

nabycie pochodne, definicja

Strony