Rękojmia wiary publicznej stanowi rozwiązanie kolizji między wymogami pewności obrotu prawnego a interesem osób, których prawa nie zostały ujawnione w księdze wieczystej. Art. 5 KWU mówi, że w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie chroni rozporządzeń nieodpłatnych albo dokonanych na rzecz nabywcy działającego w złej wierze. W złej wierze jest ten, kto wie, że treść księgi wieczystej jest niezgodna z rzeczywistym stanem prawnym, albo ten, kto z łatwością mógł się o tym dowiedzieć. Jeżeli do dokonania rozporządzenia potrzebny jest wpis w księdze wieczystej, chwila złożenia wniosku o wpis jest rozstrzygająca dla oceny dobrej lub złej wiary nabywcy. Jednakże gdy rozporządzenie dochodzi do skutku dopiero po dokonaniu wpisu, rozstrzyga dzień, w którym rozporządzenie doszło do skutku.Zasada działania rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych nie działa przeciwko:prawom obciążającym nieruchomość z mocy ustawy, niezależnie od wpisu,prawu dożywocia,służebnościom ustanowionym na podstawie decyzji właściwego organu administracji państwowej,służebnościom drogi koniecznej albo ustanowionym w związku z przekroczeniem granicy przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia,służebnościom przesyłu.Przyczyną wyłączenia niektórych praw spod działania rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych jest ich doniosłe znaczenie dla porządku prawnego.Hasła kluczowe:księga wieczysta, rękojmia wiary publicznej, niezgodność w księgach wieczystych