Nieruchomości budynkowe

Budynki i inne urządzenia trwale  z gruntem związane są częściami składowymi gruntu i jako takie nie powinny być przedmiotem odrębnej własności i innych praw rzeczowych. Przepisy szczególne przewidują jednakże wyjątki od tej zasady i stanowią, że pewne rodzaje budynków trwale związanych z gruntem lub ich części mogą być odrębnym od gruntu przedmiotem własności. Zgodnie bowiem z brzmieniem art.

Timeshare - charakterstyka

Ogólna charakterystyka:

Timesharing uregulowany jest w ustawie z dnia 16.09.2011 r. o timeshare. Przez umowę timeshare rozumie się umowę, na podstawie której konsument, odpłatnie, nabywa prawo do korzystania, w okresach wskazanych w umowie, z co najmniej jednego miejsca zakwaterowania, zawartą na okres dłuższy niż rok.

Ochrona własności

Cywilnoprawne środki ochrony prawa własności:

Prawo własności ma charakter bezwzględny i jest skuteczne wobec wszystkich uczestników obrotu prawnego. Osoby trzecie są zobowiązane szanować cudze prawo własności. Realizacji tego obowiązku służą roszczenia chroniące prawo własności. Wyróżnia się roszczenia petytoryjne, czyli chroniące prawo, oraz roszczenia posesoryjne chroniące posiadanie.

Użytkowanie wieczyste

Ogólna charakterystyka:

Prawo użytkowania wieczystego jest uregulowane w dwóch podstawowych aktach normatywnych: Kodeksie cywilnym oraz w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Kodeks cywilny reguluje wyłącznie zagadnienia cywilnoprawne, powołana zaś ustawa również zagadnienia administracyjnoprawne.

Hipoteka

Ogólna charakterystyka:

Do hipoteki mają zastosowanie ogólne przepisy o ograniczonych prawach rzeczowych, znajdujące się w kodeksie cywilnym, z wyjątkiem art. 251 kc. Jednak przede wszystkim hipoteka uregulowana została w ustawie z 06.07.1982 r. o księgach wieczystych i hipotece. Regulacja hipoteki uległa istotnym zmianom zawartym w ustawie z 26.06.2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest ograniczonym prawem rzeczowym, które pozwala lokatorowi korzystać z mieszkania spółdzielczego. Przez umowę o ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal do używania, a członek zobowiązuje się wieść wkład budowlany oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni.

Wspólnota mieszkaniowa, odrębna własność lokali

Ogólna charakterystyka:

Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu,  mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne (tzw.

Użytkowanie

Ogólna charakterystyka:

Instytucja użytkowania ma wielowiekową tradycję. Prawo to znane było już prawu rzymskiemu, później kodyfikacjom krajów europejskich okresu oświecenia i w czasach późniejszych. Jego treścią było prawo korzystania z cudzej rzeczy i czerpania z niej pożytków z obowiązkiem zachowania substancji rzeczy i jej przeznaczenia.

Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu

Ogólna charakterystyka:

Jak sama nazwa wskazuje mieszkanie spółdzielcze jest mieszkaniem, którego właścicielem lub współwłaścicielem jest spółdzielnia mieszkaniowa. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu powstaje w drodze umowy cywilno-prawnej pomiędzy członkiem a spółdzielnią. Jest to umowa dwustronnie zobowiązująca, ale nakładająca na każdą ze stron zupełnie inne obowiązki.

Posiadanie

Na posiadanie składają się dwa elementy: element fizyczny (corpus) oraz element psychiczny (animus). Najogólniej rzecz ujmując corpus oznacza, że pewna osoba znajduje się w sytuacji, która daje jej możliwość władania rzeczą w taki sposób, jak mogą to czynić osoby, którym przysługuje do rzeczy określone prawo, przy czym nie jest konieczne efektywne wykonywanie tego władztwa. Animus zaś oznacza wolę wykonywania względem rzeczy określonego prawa dla siebie. Wola ta wobec otoczenia wyraża się w takim postępowaniu posiadacza, które wskazuje na to, że uważa się on za osobę, której przysługuje do rzeczy określone prawo

Strony